Nurofen Kind 60mg Suppo 10x60mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Bijwerkingen kunnen worden beperkt door de laagste werkzame dosis te gebruiken tijdens een zo kort mogelijke periode om de symptomen onder controle te houden (zie verder voor gastro-intestinale en cardiovasculaire risico's). Ouderen: ouderen vertonen vaker bijwerkingen op NSAID's, vooral maag-darmbloeding en - perforatie, die fataal kunnen zijn (zie rubriek 4.2). Ouderen lopen een hoger risico op de gevolgen van bijwerkingen. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met: - systemische lupus erythematodes evenals bij patiënten met gemengde bindweefselziekte gezien het hogere risico op aseptische meningitis (zie rubriek 4.8). - aangeboren stoornis van het porfyrinemetabolisme (bv. acute intermitterende porfyrie). - maag-darmaandoeningen en chronische inflammatoire darmziekten (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) (zie rubriek 4.8). - een voorgeschiedenis van hypertensie en/of hartfalen aangezien vochtretentie en oedeem gerapporteerd werden in associatie met een NSAID's therapie. - nierinsufficiëntie omdat de nierfunctie verder kan verslechteren (zie rubriek 4.3 en 4.8). - leverdisfunctie (zie rubriek 4.3 en 4.8). - meteen na een zware operatie. - hooikoorts, neuspoliepen of chronisch obstructief longlijden, omdat die patiënten een hoger risico lopen op optreden van allergische reacties. Die kunnen zich voordoen als astma-aanvallen (zogeheten astma op pijnstillers), Quinckeoedeem of urticaria. - bij patiënten die al allergisch gereageerd hebben op andere substanties aangezien er ook een hoger risico op overgevoeligheidsreacties is als die patiënten Nurofen gebruiken. Andere NSAID's: gelijktijdig gebruik van Nurofen voor Kinderen en NSAID's met inbegrip van selectieve cyclo-oxygenase-2 remmers moet worden vermeden. Maskeren van symptomen van onderliggende infecties: Nurofen voor Kinderen suppo 60 mg kan symptomen van infectie maskeren, hetgeen kan leiden tot een vertraagde start van een passende behandeling, waardoor het resultaat van de infectie wordt verergerd. Dit is waargenomen bij community-acquired pneumonie en bacteriële complicaties bij varicella. Wanneer Nurofen voor kinderen suppo 60 mg wordt toegediend voor koorts of pijnverlichting gerelateerd aan infectie, wordt geadviseerd de infectie te bewaken. Bij zorg buiten een ziekenhuis, dient de patiënt een arts te raadplegen als de symptomen aanhouden of erger worden. Cardiovasculaire en cerebrovasculaire effecten: Er zijn meldingen gedaan van het Kounis-syndroom bij patiënten die worden behandeld met Nurofen. Het Kounis-syndroom wordt omschreven als cardiovasculaire symptomen als gevolg van een allergische of overgevoeligheidsreactie, die kunnen leiden tot vernauwing van de kransslagaders en mogelijk tot een myocardinfarct. bij patiënten met een voorgeschiedenis van hypertensie en/of hartfalen, is voorzichtigheid geboden (overleg met arts of apotheker) vooraf aan de behandeling. Vochtretentie, hypertensie en oedeem zijn gerapporteerd in associatie met een therapie met NSAID's. Klinische proeven en epidemiologische gegevens suggereren dat het gebruik van ibuprofen, vooral bij hoge dosis (2400mg per dag) en bij langdurige behandeling, geassocieerd kan worden met een lichte verhoging van het risico op arteriële trombose (bv. myocardinfarct of CVA). Over het algemeen wijzen epidemiologische studies er niet op dat een lage dosis ibuprofen (d.i. ≤1200mg per dag) het risico op myocardinfarct verhoogt. Gastro-intestinale (GI) effecten: gastro-intestinale bloeding, ulceratie of perforatie, die fataal kunnen zijn, werden gemeld voor alle NSAID's op gelijk welk moment van de behandeling, met of zonder waarschuwingssymptomen of voorgeschiedenis van ernstige gastro-intestinale aandoeningen, aandoeningen van het rectum en de anus. Het risico op gastro-intestinale hemorragie, ulceratie of perforatie is groter bij hogere NSAID dosissen, bij patiënten met een voorgeschiedenis van ulcus, voornamelijk indien zich verwikkelingen zoals bloeding of perforatie voordeden (zie rubriek 4.3) en bij bejaarden. Deze patiënten zouden de behandeling moeten starten met de laagst beschikbare dosis. Gecombineerde behandeling met beschermende middelen (zoals misoprostol of protonpomp inhibitoren) zou overwogen moeten worden voor deze patiënten, en ook voor patiënten die gelijktijdig lage dosis acetylsalicylzuur, of andere geneesmiddelen die het gastro-intestinaal risico kunnen verhogen, innemen (zie verder, zie rubriek 4.5) Patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale toxiciteit, voornamelijk bejaarden, zouden alle ongewone abdominale symptomen (vooral GI bloeding) moeten rapporteren voornamelijk in de beginfase van de behandeling. Voorzichtigheid moet geadviseerd worden bij gelijktijdig gebruik van geneesmiddelen die het risico voor ulceratie of bloedingen kunnen vergroten, zoals orale corticosteroïden, anticoagulantia zoals warfarine, selectieve serotonine-heropname inhibitoren of anti-aggregantia zoals acetylsalicylzuur (zie rubriek 4.5) Wanneer gastro-intestinale bloeding of ulceratie zich voordoen bij patiënten die Nurofen voor Kinderen gebruiken, moet de behandeling gestopt worden. NSAID's zouden enkel met de nodige voorzichtigheid mogen worden toegediend aan patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale aandoeningen (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) aangezien deze aandoeningen kunnen verergeren (zie rubriek 4.8). Respiratoir: bronchospasme kan zich voordoen bij patiënten die lijden of hebben geleden aan bronchiaal astma, chronische rhinitis, sinusitis, neuspoliepen of allergische aandoeningen. Andere opmerkingen: zeer zelden worden ernstige acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld anafylactische shock) waargenomen. Bij de eerste tekenen van een overgevoeligheidsreactie na inname/toediening van Nurofen moet de behandeling worden stopgezet. Afhankelijk van de symptomen moeten de medisch vereiste maatregelen worden genomen door gespecialiseerd personeel. Ibuprofen, de werkzame stof in Nurofen, kan tijdelijk de bloedplaatjesfunctie (aggregatie van plaatjes) remmen. Daarom wordt aanbevolen patiënten met stollingsstoornissen zorgvuldig te volgen. Bij langdurige toediening van Nurofen moeten de leverwaarden, de nierfunctie en het aantal bloedcellen regelmatig worden gecontroleerd. Langdurig gebruik van onverschillig welk type pijnstiller voor hoofdpijn kan de hoofdpijn verergeren. Als die situatie zich voordoet of wordt vermoed, moet medisch advies worden gevraagd en moet de behandeling worden stopgezet. De diagnose van medicatieovergebruikshoofdpijn (MOH) moet worden vermoed bij patiënten die vaak of dagelijks hoofdpijn hebben ondanks (of wegens) regelmatig gebruik van geneesmiddelen voor hoofdpijn. Bij concomiterend gebruik van alcohol kunnen de bijwerkingen van de werkzame stof, vooral de bijwerkingen op het maag-darmkanaal of het centrale zenuwstelsel, toenemen bij gebruik van NSAID's. Bij de behandeling van patiënten met hart-, nier- of leverfalen, die ook behandeld worden met diuretica of na een belangrijke heelkundige ingreep met vochtverlies, zou een nauwgezette opvolging van de diurese en de nierfunctie overwogen moeten worden. Renaal: over het algemeen kan dagelijks gebruik van pijnstillers, voornamelijk de combinatie van verschillende pijnstillers, leiden tot blijvende schade aan de nieren met het risico op nierfalen (analgetische nefropathie). Pediatrische patiënten: er is een risico op nierstoornissen bij uitgedroogde kinderen. Stoornis van de vrouwelijke vruchtbaarheid: zie rubriek 4.6 Ernstige huidreacties: Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) : Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) zijn gemeld, waaronder exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), en geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, in samenhang met het gebruik van ibuprofen (zie rubriek 4.8). De meeste van deze reacties traden op binnen de eerste maand. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, moet het gebruik van ibuprofen onmiddellijk worden gestopt en moet een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig). Uitzonderlijk kan varicella oorzaak zijn van ernstige infectieuze complicaties van de huid en zachte weefsels. Het is aangewezen om het gebruik van ibuprofen te vermijden bij varicella.

Ibuprofen behoort tot een groep geneesmiddelen die niet-steroïdale ontstekingsremmende middelen (NSAID's) worden
genoemd. Die geneesmiddelen veranderen de wijze waarop het lichaam reageert op pijn, ontsteking en een hoge
lichaamstemperatuur.
Nurofen voor Kinderen is bestemd voor de symptomatische behandeling van:
- koorts
- milde tot matige pijn
Het gebruik van Nurofen voor Kinderen is aanbevolen wanneer toediening langs de mond niet aangewezen is, bv. ingeval
van braken.
Wordt de klacht van uw kind niet minder of zelfs erger na 24 uur bij babies van 3 to 5 maanden of na 3 dagen bij kinderen
ouder dan 6 maanden? Neem dan contact op met uw arts.

De werkzame stof in dit middel is ibuprofen. 1 zetpil bevat 60 mg ibuprofen. De andere stof in dit middel is hard vet.

Nurofen kan invloed hebben op of beïnvloed worden door andere geneesmiddelen. Bijvoorbeeld:

 Bepaalde anticoagulantia (tegen bloedstolling) (zoals acetylsalicylzuur, warfarine, ticlopidine),

 sommige geneesmiddelen dat een hoge bloeddruk verlagen (ACE-remmers zoals captopril, bètablokkers zoals atenolol, angiotensine II-receptorantagonisten zoals losartan)

Sommige andere geneesmiddelen kunnen invloed hebben op of worden beïnvloed door de behandeling met Nurofen.

Raadpleeg daarom altijd een arts voor u ibuprofen samen met andere geneesmiddelen gebruikt en vooral voor:

Acetylsalicylzuur of andere NSAID's (ontstekingsremmende middelen en pijnstillers)

Omdat die het risico op maag-darmzweren of -bloeding kunnen verhogen

Digoxine (voor hartfalen) Omdat het effect van digoxine kan toenemen

Glucocorticoïden (geneesmiddelen op basis van cortison of cortisonachtige stoffen)

Omdat die het risico op maag-darmzweren of -bloeding kunnen verhogen

Plaatjesaggregatieremmers: Aangezien die het risico op bloeding kunnen verhogen

Acetylsalicylzuur (lage dosis): Aangezien het bloedverdunnende effect kan verminderen

Geneesmiddelen die het bloed verdunnen (zoals warfarine) Aangezien ibuprofen het effect van die geneesmiddelen kan versterken

Fenytoïne (voor epilepsie) Aangezien het effect van fenytoïne kan toenemen

Selectieve serotonineheropnameremmers (geneesmiddelen die worden gebruikt bij depressie)

Omdat die het risico op gastro-intestinale bloeding kunnen verhogen

Lithium (een geneesmiddel voor bipolaire stoornis en depressie)

Omdat het effect van lithium kan toenemen

Probenecide en sulfinpyrazonen (geneesmiddelen tegen jicht) Omdat de excretie van ibuprofen vertraagd kan zijn

Geneesmiddelen voor een hoge bloeddruk en plastabletten Omdat ibuprofen de effecten van die geneesmiddelen kan verminderen en het risico voor de nieren kan toenemen

De lijst van de volgende bijwerkingen omvat alle bijwerkingen die werden beschreven bij behandeling met ibuprofen, ook bij reumapatiënten die gedurende lange tijd met hoge doseringen werden behandeld. De vermelde frequenties, die ook zeer zeldzame rapporten omvatten, hebben betrekking op een kort gebruik van dagdoseringen tot hoogstens 1.200 mg ibuprofen per os en hoogstens 1.800 mg in de vorm van suppositoria. Wat de volgende bijwerkingen betreft, moet er rekening mee worden gehouden dat ze overwegend dosisafhankelijk zijn en kunnen variëren van het ene individu tot het andere. De bijwerkingen die opgetreden zijn met ibuprofen worden hieronder opgesomd volgens de systeem/orgaanklasse en frequentie. De frequenties worden gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100), zelden (≥ 1/10.000 tot <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiecategorie worden de bijwerkingen gepresenteerd in dalende volgorde van ernst. De bijwerkingen die het vaakst worden gezien, zijn van gastro-intestinale aard. De bijwerkingen zijn veelal dosisafhankelijk, en vooral het risico op gastro-intestinale bloeding, dat afhangt van de doseringsvork en de duur van de behandeling. Peptische ulcera, perforatie of GI bloeding, soms met fatale afloop, vooral bij ouderen, zijn mogelijk (zie rubriek 4.4). Nausea, braken, diarree, flatulentie, constipatie, dyspepsie, buikpijn, melena, hematemesis, ulceratieve stomatitis, exacerbatie van colitis en ziekte van Crohn (zie rubriek 4.4) werden gerapporteerd na toediening. Minder vaak werd gastritis waargenomen. Oedeem, hypertensie en hartfalen werden gerapporteerd bij behandeling met NSAID's. Gegevens van klinische en epidemiologische studies wijzen erop dat het gebruik van ibuprofen (vooral in hoge dosering 2.400 mg per dag) en bij een langetermijnbehandeling het risico op arteriële trombotische evenementen (zoals myocardinfarct of CVA) licht kan verhogen (zie rubriek 4.4). Exacerbatie van aan een infectie gerelateerde ontstekingen (zoals ontwikkeling van necrotiserende fasciitis) zijn beschreven tijdens het gebruik van niet-steroïdale ontstekingsremmende middelen. Dat hangt mogelijk samen met het werkingsmechanisme van niet-steroïdale ontstekingsremmende middelen. Als er tekenen van een infectie optreden of als die tekenen verergeren tijdens gebruik van Nurofen, moet de patiënt meteen naar een arts gaan. Er moet worden onderzocht of er een indicatie is voor behandeling met anti-infectieuze middelen/antibiotica. Het aantal bloedcellen moet regelmatig worden gecontroleerd tijdens een langetermijnbehandeling. Patiënten moeten de instructie krijgen om meteen een arts in te lichten en te stoppen met Nurofen als een van de symptomen van overgevoeligheidsreacties optreedt. Dat kan zelfs bij het eerste gebruik gebeuren. Onmiddellijke bijstand van een arts is vereist. De patiënt moet weten dat hij het geneesmiddel moet stopzetten en onmiddellijk naar een arts moet gaan als hij hevige pijn in de bovenbuik, melena of hematemesis vertoont. Systeem-/orgaanklasse Frequentie Bijwerking Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer zelden Exacerbatie van een ontsteking als gevolg van een infectie (vb. ontstaan van necrotiserende fasciitis), in uitzonderlijke gevallen kunnen ernstige huidinfecties en complicaties van de weke weefsels optreden tijdens een varicella-infectie. Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden Hematopoëtische stoornissen (anemie, leukopenie, trombopenie, pancytopenie, agranulocytose). De eerste tekenen zijn: koorts, keelpijn, oppervlakkige mondulcera, griepachtige symptomen, ernstige uitputting, neus- en huidbloeding en blauwe plekken. In dergelijke gevallen moet de patiënt de raad krijgen om het geneesmiddel stop te zetten, om zelfmedicatie met pijnstillers en koortswerende middelen te vermijden en om een arts te raadplegen. Psychische stoornissen Zeer zelden Psychotische reacties, depressie Immuunsysteem-aandoeningen Soms Urticaria en pruritus Zeer zelden Ernstige overgevoeligheidsreacties. Mogelijke symptomen zijn: zwelling van het gezicht, de tong, de larynx, dyspneu, tachycardie, hypotensie (anafylaxie, angio-oedeem of ernstige shock). Exacerbatie van astma Niet bekend Reactiviteit van de luchtwegen waaronder astma, bronchospasme of dyspneu. Zenuwstelsel-aandoeningen Soms Stoornissen van het centrale zenuwstelsel zoals hoofdpijn, duizeligheid, slapeloosheid, agitatie, prikkelbaarheid of vermoeidheid. Zeer zelden Aseptische meningitis Oogaandoeningen Soms Gezichtsstoornissen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Zelden Tinnitus Hartaandoeningen Zeer zelden Hartfalen, palpitaties en oedeem, myocardinfarct. Niet bekend Kounis-syndroom Bloedvataandoeningen Zeer zelden Hypertensie, vasculitis. Maagdarmstelselaandoeningen Vaak Gastro-intestinale klachten zoals buikpijn, misselijkheid en dyspepsie. Diarree, flatulentie, constipatie, zuurbranden, braken en licht gastro-intestinaal bloedverlies dat in uitzonderlijke gevallen anemie kan veroorzaken. Soms Maag-darmulcera, -perforatie of GI bloeding. Ulceratieve stomatitis, exacerbatie van colitis en de ziekte van Crohn (zie rubriek 4.4), gastritis, lokaal rectale irritatie. Zeer zelden Oesofagitis en vorming van diafragma-achtige darmstricturen, pancreatitis. Lever- en galaandoeningen Zeer zelden Leverdisfunctie, leverbeschadiging, vooral bij een langdurige behandeling, leverfalen, acute hepatitis. Huid- en onderhuidaandoeningen Soms Allerhande soorten huiduitslag Zeer zelden Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) (waaronder erythema multiforme, exfoliatieve dermatitis, Stevens-Johnson-syndroom en toxische epidermale necrolyse), alopecie. Niet bekend Geneesmiddelenreactie met Eosinofilie en Systemische Symptomen (DRESS), Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) Fotosensitiviteitsreacties Nier- en urinewegaandoeningen Zelden Zelden kunnen ook beschadiging van het nierweefsel (papilnecrose) en een stijging van de ureumconcentraties in het bloed optreden. Zeer zelden Vorming van oedeem, vooral bij patiënten met arteriële hypertensie of nierinsufficiëntie, nefrotisch syndroom, interstitiële nefritis die gepaard kan gaan met acute nierinsufficiëntie. Onderzoeken Zelden Gedaald hemoglobinegehalte. Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen Er zijn overgevoeligheidsreacties gemeld na behandeling met ibuprofen. Die kunnen bestaan uit (a) niet-specifieke allergische reactie en anafylaxie, (b) reactiviteit van de luchtwegen bestaande uit astma, verergering van astma, bronchospasme of dyspneu, of (c) allerhande huidaandoeningen, waaronder verschillende soorten huiduitslag, jeuk, urticaria, purpura, angio-oedeem en zeldzamer exfoliatieve en bulleuze dermatosen (zoals toxische epidermale necrolyse, stevens-johnsonsyndroom en erythema multiforme). Het pathogene mechanisme van geneesmiddelengeïnduceerde aseptische meningitis is niet volledig bekend. De beschikbare gegevens over aan NSAID-gerelateerde aseptische meningitis wijst echter in de richting van een immuunreactie (gezien een verband in de tijd met de inname van de geneesmiddelen en het verdwijnen van de symptomen na stopzetting van de geneesmiddelen). Opmerkelijk is dat in individuele gevallen symptomen van aseptische meningitis (zoals stijve nek, hoofdpijn, nausea, braken, koorts of desoriëntatie) waargenomen zijn tijdens behandeling

• Als u allergisch (overgevoelig) bent voor ibuprofen of andere gelijkaardige pijnstillers (NSAID's) of voor een van de
  stoffen die in dit geneesmiddel zitten (zie rubriek 6).
• Wanneer u ooit last had van kortademigheid, astma, loopneus, zwelling van uw gezicht en/of handen of netelroos na
  gebruik van ibuprofen, acetylsalicylzuur of andere gelijkaardige pijnstillers (NSAID's).
• Als u een voorgeschiedenis van maagdarmbloeding of -perforatie vertoonde na eerdere NSAID's behandelingen.
• Als u momenteel een maagdarmzweer (peptische zweer) of maagbloedingen heeft of gehad heeft (twee of meer
  episoden).
• Als u een cerebrovasculaire of andere actieve bloeding heeft.
• Als u onopgehelderde stoornissen van de bloedvorming heeft.
• Als u een ernstig uitgedroogd bent (veroorzaakt door braken, diarree of onvoldoende vochtinname) heeft.
• Als u ernstig leverfalen, nierfalen of hartfalen heeft.
• Tijdens de laatste 3 maanden van de zwangerschap.
• Bij zuigelingen die minder dan 6 kg wegen (jonger dan 3 maanden).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Remming van de prostaglandinesynthese kan een negatief effect hebben op de zwangerschap en/of de embryonale/foetale ontwikkeling. Gegevens van epidemiologische studies wijzen op een hoger risico op miskraam, cardiale misvormingen en gastroschisis na gebruik van een prostaglandinesyntheseremmer in het begin van de zwangerschap. Het absolute risico op cardiovasculaire misvormingen steeg van minder dan 1% tot ongeveer 1,5%. Het risico zou stijgen met de dosering en de duur van de behandeling. Bij dieren veroorzaakt de toediening van een prostaglandinesyntheseremmer meer verlies voor en na de implantatie en een hogere embryonale en foetale sterfte. Bovendien werd een verhoogde incidentie van allerhande misvormingen waaronder cardiovasculaire misvormingen gerapporteerd bij dieren die een prostaglandinesyntheseremmer kregen tijdens de periode van de organogenese. Vanaf de 20e week van de zwangerschap kan het gebruik van ibuprofen oligohydramnion veroorzaken als gevolg van foetale nierdisfunctie. Dit kan kort na het aanvangen van de behandeling optreden en is meestal reversibel bij stopzetting van de behandeling. Daarnaast zijn er meldingen van constrictie van de ductus arteriosus na behandeling in het tweede trimester, waarvan de meeste verdwenen na beëindiging van de behandeling. Daarom mag ibuprofen niet tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap worden gegeven, tenzij bij duidelijke noodzaak. Indien ibuprofen toegediend wordt aan vrouwen die zwanger wensen te worden, of tijdens het eerste of tweede trimester van de zwangerschap, moet de dosis zo laag en de duur zo kort mogelijk gehouden worden. Prenatale controle voor oligohydramnion en constrictie van de ductus arteriosus moet worden overwogen na blootstelling aan Nurofen gedurende enkele dagen vanaf zwangerschapsweek 20. Ibuprofen moet worden stopgezet als er oligohydramnion of constrictie van de ductus arteriosus wordt gevonden. Tijdens het derde trimester van de zwangerschap, kunnen alle prostaglandinesyntheseremmers de foetus blootstellen aan: - cardiopulmonaire toxiciteit (voortijdige constrictie/sluiting van de ductus arteriosus en pulmonaire hypertensie) - nierfunctiestoornissen (zie hierboven), die kunnen evolueren naar nierfalen met oligo�hydroamniosis. Op het einde van de zwangerschap kunnen de moeder en de pasgeborene worden blootgesteld aan: - een mogelijke verlenging van de bloedingstijd, een anti-aggregerend effect dat zelfs bij zeer lage doses kan ontstaan. - inhibitie van de baarmoedercontracties wat leidt tot een uitgestelde of verlengde baring. Bijgevolg is ibuprofen niet aangewezen tijdens het derde trimester van de zwangerschap. Borstvoeding Ibuprofen en zijn metabolieten verschijnen slechts in lage concentraties in de moedermelk. Aangezien er tot nog toe geen schadelijke effecten bij zuigelingen bekend zijn, is het gewoonlijk niet nodig om de borstvoeding te onderbreken bij een kortdurend gebruik van ibuprofen in de aanbevolen dosering voor pijn en koorts. Vruchtbaarheid Er zijn aanwijzingen dat geneesmiddelen die de cyclo-oxygenase/de prostaglandinesynthese remmen, de vruchtbaarheid van de vrouw kunnen verstoren door een effect op de ovulatie. Dat is omkeerbaar na stopzetting van de behandeling.

Gebruik dit geneesmiddel altijd precies zoals in deze bijsluiter beschreven of zoals uw arts of apotheker u dat heeft verteld.
Twijfelt u over het juiste gebruik? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.
De laagste effectieve dosis moet worden gebruikt voor de kortste periode die nodig is om de symptomen te verlichten. Als u een infectie hebt, raadpleeg dan direct een arts als de symptomen (zoals koorts en pijn) blijven bestaan of erger worden (zie rubriek 2).
Nurofen voor Kinderen enkel gebruiken bij kinderen vanaf 3 maanden met een minimum lichaamsgewicht van 6 kg. De
maximale enkelvoudige dosis mag 10 mg per kg lichaamsgewicht niet overschrijden. Het dosisinterval mag niet minder dan 6 uur bedragen.
De maximale totale dosering per dag voor ibuprofen is 20-30 mg ibuprofen per kg lichaamsgewicht, verdeeld over 3 tot 4
toedieningen, afhankelijk van het gewicht. Als richtlijn kunt u voor Nurofen voor Kinderen het volgende aanhouden (het
lichaamsgewicht van het kind is hierbij belangrijker dan de leeftijd)